donderdag 15 november 2012

Lui dagje

Lui dagje. Ik was ook nog erg moe en na een broodbakdag zijn we altijd aardig stuk. Marc had zelfs flinke hoofdpijn van heel de dag in de novemberzon. Die stookte de oven nog wat op vanmiddag na het 4 uur walnoten kraken die we vorig jaar geraapt hebben op de steile puinhelling. De wilde walnoten zijn klein, maar doen niet onder voor de grote gekochte noten. Hij heeft ze in de oven geroosterd en licht gezouten. Maar och wat een werk het bereiden van 7 ons delicatesse.
Na het uitslapen is het weer bijna nog mooier als gisteren. Natuurlijk koffie drinken met Nadine, verder laat ik de markt eens links liggen, ik heb er niet altijd zin in en groet alleen Pierre om hem te zeggen dat ik een eigen brood voor hem heb meegebracht.
Hij is al een week bezig om met een takkenschaar het steile talud op te schonen van braam en wilde rozen. Een verschrikkelijke klus en zeker als je dit doet met een takkenschaar. Zodoende is het oudere boertje de gehele dag aan de klus op z'n elvendertigste en loopt hondje Papi elke keer als ik buiten sta, of zit, rond mijn benen om aandacht te piepen. Dit in tegenstelling tot zijn vroegere gedrag dat bestond uit grommen diep vanuit de keel met ontblootte tanden die er echt vervaarlijk uitzien voor zo'n klein rothondje. Hij doet alsof ik zijn beste vriend ben, heeft zeker coq au vin gekregen van de baas....


Ik wilde starten aan de slotopdracht van Module 1, maar voor ik de opbouw vergeet die ik echt nodig heb, schrijf ik eerst een samenvatting van de gehele module. Daarna lees ik de opdracht tig keer door en dat doet de deur even dicht. Want de plot staat al gedicteerd en wat details, verder moet ik daar dus zelf iets omheen bouwen en gaat het voornamelijk om het uitwerken en me inleven in nog niet bestaande personages, een hoofdfiguur en een bijfiguur die wel de toon zet. Met maar 1000 woorden voel ik me heel erg gelimiteerd. Onhaalbaar is het niet, de cursus is gewoon goed. Later deze dag schiet me toch een goede start te binnen. Even laten rijpen tussen de oren, dan is morgen heel de dag gereserveerd om me hierin vast te bijten.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen