maandag 5 juli 2010

eindelijk bezoek

Het was een volle maandag.
Zoals gewoonlijk vroeg op, samen wakker worden. Ik maak nog snel een antique-project af in SecondLife; het werk van gisteren naast het slaperige filmpje in elkaar knutselen.
Daarna is Marc naar zijn werk. Ik moet me echt gaan haasten, want we krijgen eters, hoe unique!! Vorig jaar kwamen er nog regelmatig mensen langs. Nieuwsgierige locals die het perceel en het huis al heel lang niet 'in leven' hadden gezien en genoegen moesten nemen met een blik vanaf het pad of achter de gesloten hekken, door het omhooggeschoten groen door.
Familie en vrienden en nieuwe kennissen, waarvan er inmiddels heel wat tot onze nieuwe vriendenkring gerekend mogen worden. Maar nieuws is het niet meer. De lente was nat en koud en verder hebben we alleen P. mogen begroeten in maart.
Dus het is een beetje feest, voor ons zeker. Feest dat we vrienden mogen ontvangen, 2 nieuwe mensen mogen leren kennen en ze ook nog te eten krijgen.
Ik wil graag het zitje op het achterterras in orde hebben voor 6 personen, het terrein maaien voor en achter, boodschappen (moet ik) halen -dat kost 1,5 uur-, even stofzuigen, afwasje doen, douchen en leuk aankleden, het eten voorbereiden zoals groenten snijden, dressing maken en kruidenmix brouwen voor de pasta, sprokkelhout zoeken voor de BBQ (wat we hier gewoon met hout doen, er ligt zat!), bedden opmaken en was afhalen.... In 4 uurtjes... Typisch mij en ik begin maar gewoon bij wat ik op dat moment wil doen. Tegen 'midi' ben ik een eind gekomen, het maaien en de was komt later wel.
P&W nemen nichtjes mee die bij hen een weekje op vakantie zijn. Het kan voor ons niet snel teveel zijn, ook al erger ik me groen en geel aan de extreem kleine keuken. Ik tover toch altijd weer wat leuks op tafel met een goede smaak. P heeft ook het maaigeld bij zich en alle meel- en bakspullen. Van meelmixen tot speculaaskruiden, een pond maanzaad en andere vlokken en pitten op de broden te verrijken en te versieren!Dit is brood voor een heel jaar!!


Filmpje van P. De schat!!

Het eten is heerlijk; een licht doperwtensoepje met wat eigen groente en gefruitte garnaaltjes, een eenvoudige salade met luxe pijnboompitten-honingdressing, tagliatelle met kazen en peterselie en wat vlees van de BBQ. P heb ik de BBQ laten prepareren met hout. P is gewend een knop aan te zetten en met gas te BBQ-en... Ja lieve P, dit is andere koek en net zo lekker toch?
W houdt het vlees in de gaten.
Het tafelen loopt wat uit. Marc laat W's nichtjes ons 'spulletje' zien. Het geldt ook voor hen; dit zouden zij niet kunnen, misschien ook niet willen gezien het rommel-gehalte, de stilte en het gebrek aan 'maatschappij-om-je-heen'. Maar toch vinden ze het heel leuk om dit eens mee te maken. We praten honderduit en we zijn heel blij P&W weer eens te kunnen zien. Gelukkig blijven ze een maand, genieten!!
De Afterparty..........de afwas

Castel is in haar laatste 24 uur vermoeden we. We krijgen hier maar 1 advies over wat te doen met kleine hondjes die niemand wil hebben. Ik hoef het niet in woorden in te typen. Maar we ontkomen niet aan deze waarheid. Het is moeilijk, want Castel is zo'n lief dier en we gunnen haar het moederschap die eerste 2 maanden... Maar we leven hier en nu en beginnen te begrijpen dat er minder mooie kanten aan het leven op het franse platteland zitten. Dingen die inherent zijn aan het leven hier. Er is wel een asiel in de grote stad, die we benaderen zodra de kleintjes er zijn. Maar dan nog!! Als er mensen zouden zijn die Castel willen adopteren als gezelschapshond, zou ons dat heel gelukkig maken. Dan hoeven wij haar niet meer tekort te doen en weten we tenminste dat ze het na ons nog beter krijgt. Dan zit er een stijgende lijn in haar leven, maar helaas ontvangen we geen enthousiaste berichten of reacties op onze oproepen.
Ze graaft enorme gaten in de voortuin omdat wij het niet op tijd in de gaten hebben. Ze zoekt het meest donkere koele vochtige onbereikbare plekje op in de schuur, ze piept en praat, maakt geluidjes en draalt om ons heen. Is super-aanhankelijk en weet met zichzelf geen raad. We maken haar bedje op, vullen eet- en drinkbak en gaan steeds even bij haar kijken en aaien. Spannend wel, want we houden wel van het 'beesie' en verdient dit en veel meer.

Heb nu een leuk feestje op SL, dus omkleden en teleporten..... Altijd leuk even ontspannen na een ontspannen dag ....

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen