vrijdag 8 juli 2011

snel eten


Vanochtend de maandboodschappen waar ik echt de tijd voor neem. Er is amper parkeerplek en ik hoor alle nederlanders weer zoeken naar de voor hun bekende artikelen in een franse super. Het is weer een kwartier kassa-wachten terwijl ik anders gelijk aan de beurt ben; Vakantietijd!!!! Rond half 2 ben ik pas thuis, Marc snoept de minicroissantjes op die ik vaak meebreng in plaats van dat hij een boterham smeert.
Castel slaat aan, dus is er echt bezoek, anders is het een blafje dat er leven op het bospad is en nu klinkt het bijna dreigend. H Van yoga en de slaapkop van sofrologie die samen met haar man de ruines bezoeken aan het einde van het bospad. Parijzenaars die hier in het seizoen lang zijn, als het even kan Parijs alleen nog aandoen voor de inmiddels volwassen kinderen. Ze hebben een hoop te vertellen, over de geschiedenis van deze kant van de gorges, de wet- en regelgeving en tips hoe we ons zouden kunnen verzekeren van niet nog meer asfalt. (Dit kost veel geld, het enige dat helpt is het land kopen, al is het maar 5m² om het pad te blokkeren en de rechten te hebben...)
Daarna haast ik me naar N om verder te werken aan m'n kunststukje, door naar sofrologie en yoga. Ik ben enigszins gedesorienteerd, sofro. is vervroegd met een half uur, dus ben ik weer ruim 20 minuten te laat en kom ik er maar moeilijk in. Daarna, tussen sofro. en yoga in, een lesje luisteren en franse conversatie, wat sofro zelf ook al is om me dan te concentreren op yoga.
Snel de auto in om 20:15 uur, want er liggen twee warme pizza's te wachten....
Ja wauw, niet in een restaurant, niet uit de diepvries, maar afhaal-eten. Voor het eerst sinds we hier wonen. Ze zijn nog niet klaar, de pret-a-porter's, dus maak ik weer een frans praatje, maar de geur die uit de camionette komt, de hoeveelheid kaas, saus en andere ingredi├źnten die ik op de pizza's zie verschijnen, de geur in de auto doet me watertanden en ik moet echt nog 30 minuten naar huis waar een uitgehongerde Marc halsreikend uitkijkt naar pizza!
Ze zijn bijna koud als ik thuiskom, maar de oven staat aan. Snel schenk ik een wijntje in en eindelijk.... 21:15 eten we dan, snel eten, lekker makkelijk; FEEST!
Ze zijn alletwee heel heel erg lekker, klasse en zeer goede kwaliteit, dat had ik eens eerder moeten doen!
Dagen als deze maken me heel moe, daar komt nog een pittig gesprekje met een vriendin in Secondlife bovenop. Last van niet in kunnen slapen heb ik eens niet, dankzij de sofrologie en de nacht is verkwikkend. Ik ben de dag ervoor ook echt helemaal kwijt!
Maar de smaak van die pizza... Nee, die blijft nog wel even hangen!

4 opmerkingen:

  1. mmmm ik sta op het punt de deur uit te gaan, maar eh

    * puntje pizza neem* dat kan nu ook wel even wachten denk ik,

    heerlijk, dank je wel,wat zijn die olijven toch zalig: -)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. en zonder pit Klaproos!! proef ze nog, ondanks de Salade Nicoise met boontjes uit eigen tuin.... Soms is snel, makkelijk en duurder toch lekkerder als 'helemaal van jezelf'....

    BeantwoordenVerwijderen
  3. heb de vrijheid genomen door je blog te wandelen,
    wat wonen jullie daar sprookjesachtig mooi zeg,
    als in een droom,

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Zelfs mijn ogen blijven ons plekje hier zo zien, dat het niet meer zo aanvoelt is een twee.

    BeantwoordenVerwijderen