ijspegels en likeur

Zoals gebruikelijk slapen we door de wekker heen en staan na achten boven in de koude kamer. Ik loop door naar de keuken om koffiewater op te zetten en draai de kraan open.... niks, geen drupje! Misschien heeft Marc de hoofdkraan voor de zekerheid dichtgedraait met het nakijken van alle buitenkranen. Die staan al een paar dagen op drup om bevriezing te voorkomen. Maar een 2e vergissing zal hij toch niet maken. Ik schakel de stroom in (om uitval te voorkomen wat nogal wat schade kan veroorzaken als het gaat onweren. Nu is dat risico klein, maar zomers te riskant om het te vergeten. De stekkers overal uit zit in ons systeem en dat laten we maar zo) en doe de computers aan. Marc komt nu ook de kamer in en ziet de lege koffieketel op het aanrecht staan. Het scheelt maar een halve minuut, maar toch is hij pissig dat ik het al zittende even op me in laat werken dat we geen water hebben. Ook nog niet wakker, haast hij zich naar buiten om te kijken waar de leidingen bevroren zouden kunnen zijn en de ketel bij de bronbakken te vullen. Ik verroer geen vin, helemaal beduust steek ik het vuur aan, dat ik anders aan Marc overlaat.
Zodra er koffie is spreken we ons uit. Ik schrik van bevroren leidingen, als ze stuk zijn onder de grond of het huis hebben we een enorm probleem. Waar is het stuk en kunnen we er wel bij. Marc heeft inmiddels een electrisch kacheltje in het stookhokje gezet waar vroeger een werkende geiser hing. Die is al zovele jaren geleden kapot gegaan en Marc heeft vorig jaar de leidingen daar afgedopt. die lopen uit het metalen hokje via buiten naar de slaapkamer, waar ze verder vertakt zijn naar de keuken en de badkamer. De doppen zijn van die leidingen afgeperst door het ijs in de leidingen. Met een beetje geluk dooit het en kan Marc alle buitenleidingen wat 'opgraven' van de rommel, isoleren en met een hard-soldering beter dichtmaken.





Ik moet echt naar de markt voor een paar boodschapjes en reisproviand. H. doet de reiskosten en zo kan ik wat terugdoen.

Het is ontzettend koud en we vermoeden een vorst van rond de -10. Waar water druppelt of stroomt hangen ijspegels. De katten, en met name Cros zoeken langer als normaal naar een bak of plas om hun dorst te lessen. Cros is inventief. Hij vindt zijn weg naar de dichtstbijzijnde overloop-bak van de bron, in dit geval op het bar-terras. Een kleine oude bak met een geultje waarna het in de grote bak eronder stroomt. Hij springt op de rand van de bak in het nisje en voelt eerst met zijn linkerpoot of het geen ijs is. Die ervaring heeft hij al en ijs lest de dorst niet. Vernuftig beestje is het toch! Het is ons opgevallen dat Cros niet taant naar weersomstandigheden, regen, sneeuw of hitte; Cros is buiten en miauwt je enthousiast toe als je je gezicht laat zien. Cros blijkt ook wel eens bij Castel te slapen. Wij kunnen hem dan nergens vinden en na 10 minuten roepen staat hij plots voor je. Slim, want Castel is warm en er liggen dekens en hondenvoer, ook erg lekker.

Onderweg zijn de wanden 'bezet' met fonkelende ijspegels, manshoog en -breed! Een prachtig gezicht hoe ze het gesteente bedekken. Op de terugweg zet ik de auto stil op de weg en maak er foto's van. Vorig jaar durfde ik niet zomaar op de weg te stoppen, want stel dat er een auto aankomt... Nu lach ik daar om, je zwaait en de ander rijdt met eenzelfde lach om je auto heen.
Ik begreep uit mails van vanochtend dat Nederland ontregeld is als er 30 cm sneeuw ligt. Dat zal in de grotere plaatsen hier wel een beetje hetzelfde zijn. Op de markt is er weinig van te merken. Alle kooplui staan er gewoon, dan wel heel dik ingepakt en de handschoenen gaan af en aan uit en aan voor de kassa, de kleine zakjes en het afrekenen zelf. Ijspool-mutsen met oorflappen, de dikste winterjassen ooit gezien, maar groente en fruit zijn te koop als altijd. Wel moet de groenteman alles steeds uit de vrachtwagen halen, het is nog steeds -6 en de waar bevriest te makkelijk.
Ik kan geen geld uitgeven, mijn vingers doen het niet. Dus... tijd voor een grand café en ik zit nog niet koud aan een tafeltje in het gezellige doch typisch franse café of ik wenk le patron voor een likeurtje ernaast. Hij lacht, dat doet hij wel vaker, maar nu wat breder als normaal. Bij binnenkomst schud ik zijn hand en hij pakt ze beiden om ze te warmen. Maar grof geschut moet er om 10;30 aan te pas komen; drank!
De fransen drinken rond deze tijd witte wijn met siroop of bessenlikeur. Le patron legt me uit dat deze 'traditie' uit de Bourgogne is overgewaait, de fransen hebben dit gebruik en masse omarmt. Ik geniet van de ongedwongen sfeer, de knipogende patron en mijn koffie-moment. De zon zet het plein in een koele winter-gloed. De 3 cm sneeuw van eer-eergisteren is bijna weg, maar in de hoekjes aangevroren.
Voor ik wegga maak ik nog een praatje aan de bar terwijl de patron bijna-oneervolle voorstellen doet en me fluisterend nog een likeurtje inschenkt. We lachen allemaal, hij zet de flessen wijn en siroop op het drukbezette tafeltje in de hoek en ik reken af. Met warme voeten, vingers en neus verlaat ik het barretje en ga de groenten halen en ik probeer te voelen of ik tipsy ben. (niet ontbijten en dan aan de drank..... lachen doe ik wel, tegen mezelf en in mezelf.


Ik ben benieuwd of Marc het water heeft kunnen 'maken' en heb veel te doen voor de rest van de dag. Die paar voorbereidingen voor 4 dagen weg....
Ik denk dat ik heimwee krijg zodra ik de tolweg zie morgenochtend... Maar even Nederland zal me vast een hoop goed doen, bevestiging geven, even loskomen van hier voor ik mijn roots verloochen...

Makkelijk dagje

Het is bitterkoud, de enorme ijspegels hangen overal waar water stroomt. Marc komt nog binnen met een mooi rond exemplaar van 30 cm!! en wrijft deze met een grijns in mijn nek. Ik laat me niet gek maken....
We stoken de kachel dus flink op en drinken koffie bij de schouw.
Huishouden, beetje opruimen, poezen volle bakken met brokjes, ik veeg de kamer aan (de stofzuiger gebruik ik nog maar zelden, die bezem doet het net zo goed), kijk meewarig naar de uitgedroogde guirlande en kook eten.
Ik bel ook moeders even (nee M, m'n echte mams) en neem Castel mee op takkenjacht. Wil nog een paar kransen maken voor lieve vrienden en de resten liggen uitgedroogd te zijn in de schuur. Maar het valt wel tegen om met blauwe vingers het stugge kippengaas te buigen en te vormen... Een paar uur later vind ik het genoeg.
Marc gaat de boom in stukken zagen. Gisteren in de namiddag heeft hij met kettingen, een staalkabel en de auto een boomstam de helling afgetrokken. Een joekel van een boom die bijna ook weer aan de andere kant van de weg de helling af wilden rollen. Voor het gemak maar in twee stukken gezaagd. Alle gereedschappen op de weg laten liggen, er komt toch geen kip. Ideaal, nu de andere 4 nog die nog hoger liggen te wachten op een sleepje...
Verder zijn er internet- en telefoonproblemen. We kunnen 's middags niet internetten en 's avonds komen we erachter dat we niet kunnen bellen. Dan de oude telefoon er maar in... Gek hoor.

4x warm worden

ideaal toch, zo'n houtgestookte CV

Brak en ziek

Ik voel me heel erg brak vandaag. Alle spieren in mijn lijf doen zeer. Ik heb gisteren weer een andere vinger flink gekneusd met het knotten van de Es. Mijn knie kan het dak op ofzo, ook al geef ik knie alle beweging, toch blijft ze zeuren.
Marc vraagt me waarom ik ziek ben... Of ik misschien tegen het bezoek aan NL opzie?
Het is een frappant feit dat wij ALTIJD ziek worden als we dingen moeten doen waar we tegenop zien of ons niet prettig bij voelen. Of buik- en hoofdpijn, of migraine, of de griep en verkouden. Of ons stoten aan lage deuropeningen, vallen over drempels en splinters of takken in vingers en ogen...
Ik ontkom er niet aan eens stil te staan bij waar ik nu toch geen zin in heb? Of tegenop zie? Is het de rit naar Nederland? Twee dagen rijden en twee dagen NL om hier van uit te rusten? Het vervelende onderbuik gevoel dat ik niet iedereen kan gaan zien in twee dagen? (als ik kon, oh jawel, zou 'stad en land' afrijden als ik er een auto had) of de terugslag van tegenvallende SL-activiteiten???
Dat laatste kan het niet zijn, dat is achter de rug. Ik heb de boel afgezegd en het naar een ander beter moment doorgeschoven. Ook heeft mijn lijf vanochtend toch de nodige inspanning geleverd door samen met Marc in de vrieskou de helling op te gaan om een auto vol droog hout te zagen.
Ik maak een inventarisatie;
Ik wil naar Nederland rijden omdat;
* ik H. help met het hele stuk op en neer
* ik daarom zonder kosten een retourtje NL 'verdien' en het heel leuk vind om samen met iemand te rijden
* om mijn grote broer weer eens een lange stevige aandachtige knuffel te kunnen geven
* om mijn ouders te zien, even bij elkaar te kunnen zijn als gezin, om bij hen te zijn
* om mijn 'opa'tje' te begroeten, ik kan met het pondje te voet naar hem toe. misschien de allerlaatste x dat ik die man kan zien!
* om een heel oude vriendin te kunnen zien, even kwaliteits-tijd met haar te hebben :-)
* ik ongegeneerd uit kan slapen

Ik ga NIET naar Nederland om;
* als een spijtoptant me te laven in de Kerstsfeer en dito tradities die ik zou missen (nee, echt niet!)
* om iedereen die ik uberhaupt ken even gedag te zeggen
* om die twee uitrustdagen vol te proppen met onderhoudende activiteiten
* om te laten zien dat ik heus wel naar NL wil omdat ik NL zo mis (ehm nee, sorry)
* om geen kerstkaartjes te hoeven versturen, omdat ik in eigen persoon even langs wip

Misschien ben ik brak omdat ik me alweer denk te moeten verontschuldigen. Omdat ik natuurlijk denk de ander teleur te stellen. Omdat ik me schuldig voel niet iedereen die ik ken kan gaan begroeten, terwijl ik niet van iedereen die ik ken af en toe een levensteken ontvang hier in ons nieuwe leven. Ik ben toch af en toe zo'n ontzettende 'muts'!!!!!

Ik voel me opeens een stuk beter......

TijdsDruk

Een gesprek tussen 'Oprecht Geinteresseerde' en Marc en Tien 1,5 jaar geleden;
O.G. He Marc, Tien, lang niet gezien. Hoe gaat het met jullie?
M&M Ow heel goed, we hebben zelfs verhuisplannen.
O.G. Hé das ander nieuws dan 'drukdrukdruk', gaan jullie de gemeente uit? Of hebben jullie iets in de buurt gezien?
M&M We hebben een huisje in Frankrijk gekocht en willen daar wat gaan rommelen.
O.G. Ow wauw, ja dat hadden wij nou ook zo graag willen doen. Echt een diepe wens, maar ja, werk en de kinderen he. Dat maakt het echt onmogelijk. Wat gaan jullie daar dan doen?
M&M Oh , nou ja, een beetje rommelen, voor onszelf zorgen met een moestuintje en een beestenboel. Eigenlijk gaan we dus niks doen, leven!
O.G. Niks doen? Begrijp ik het goed dat jullie zijn gestopt met werken en daar gaan rentenieren? Ik bedoel; niks doen kan toch niet, je moet toch wat? Beginnen jullie er ook een camping dan? Of een gîte?
M&M Nee, gewoon leven, rommelen, voor onszelf zorgen. Eigen groente en fruit verbouwen, hout hakken voor de kachel in huis, eigen brood bakken, dieren houden voor de producten en het vlees. Dat is een hoop werk....
O.G. Ow.... (stilte) ... Dat zou niks voor mij zijn hoor, er niet uit, weinig mensen om me heen. te weinig te doen ook. Nee veels te rustig, zou gek worden van de stilte.
M&M Wij zijn wel toe aan die stilte. Werken voor de essentie van ons leven; onderdak, eten en warmte!
O.G. Hebben jullie daar wat in de buurt?
M&M Hoe bedoel je?
O.G. Kennen jullie daar Nederlanders dan? En is er een winkelcentrum voor je dagelijkse hap en hobbies? Een vereniging misschien, dan heb je aanspraak, contacten enzo?
M&M Nee, voor alles moeten we het bospad af, we zitten erg geisoleerd, maar dat is voor ons wel prettig hoor, dan kunnen we de drukte opzoeken als we er behoefte aan hebben.
O.G. Heftig. Spannend ook voor jullie. Heel leuk om te horen. Ik ga jullie zeker missen en als we weer gaan camperen in Frankrijk van de zomer, komen we zeker een keer langs!
M&M ow, dat zou heel leuk zijn. Jullie zijn van harte welkom!!

Een geplande ontmoeting in Nederland tussen O.G. en Tien nu;
Tien Hoi O.G. wat heerlijk om je even te kunnen zien! (Tien geeft O.G. een dikke knuffel)
O.G. En ik heb zo lang niks meer van jullie gehoord. Gaat alles goed daar. Kom op met je verhalen, ben heel benieuwd.
Tien Heb je onze adreswijziging niet gehad per email dan? Daar staat ook ons weblog-adres op met foto's films en hele leuke verhalen. Alle verhalen eigenlijk.
O.G. Nee, ja, die mail ben ik zeker kwijt geraakt. of is in de spam-map terecht gekomen. Die gooi ik altijd ongelezen leeg hoor, al die virussen tegenwoordig.
Tien Ik heb niet zoveel tijd gehad om iedereen afzonderlijk op de hoogte te houden. Zo'n emigratie brengt heel wat teweeg in een mensenleven. Het is jammer dat ik maar heel even in Nederland ben. Maar wel heel blij jou even te kunnen begroeten.
O.G. Je ziet er goed uit zeg, gezonde kleur op je wangen en nog helemaal niet dikker geworden door het goede leven in Frankrijk.
Tien Och heden, we werken ons te pletter.
O.G. Maar jullie zijn toch gestopt met werken. Ik bedoel jullie hebben hier alles verkocht voor dat mooie plekje onder de zon!
Tien Voor jezelf zorgen is een heel karwei. Eerst moesten we toch van alle lekkages af. We hebben geen dakpannetjes en het huis is honderden jaren oud. Ook de vakman had geen tijd en wij geen geld. Dus alsof Marc het wiel opnieuw uitvond moest hij zelf het dak op en lauze-stenen op maat zien te hakken... En de tocht overal natuurlijk, wat een werk alle kieren te vinden en netjes te dichten. De moestuin was een 'opschot-bos' met bomen op een steile helling. Dus je snapt; wij kunnen daar niet stil gaan zitten. Geen eten en geen warmte.
O.G. Dus als ik het goed begrijp zijn dit extra werkzaamheden, als dit eenmaal af is kun je pas echt gaan genieten.
Tien We genieten gelukkig nu al hoor. Tis heerlijk om te bikkelen in de hitte en de kou en je daarna te kunnen voeden met eigen teelt eten, bronwater en zelf gehakt kachelhout.
O.G. En wat doe je dan de rest van de tijd? Je kunt de boog niet altijd gespannen hebben natuurlijk.
Tien Eens in de zoveel tijd de grote boodschappen, zijn we een dag mee zoet alles bij elkaar. Spelletjes en wat werken op de PC.
O.G. ow dat SecondLife of zoiets, toch?
Tien Ja, dat kon 10 maanden niet. We hebben France Telecom zover moeten zien te krijgen dat we een nieuwe telefoon lijn kregen om te kunnen internetten.
O.G. Das voor de fun en het nieuws zeker? Ow en mailen natuurlijk.
Tien Nou, niet helemaal voor de fun. Tis toch een extra centje voor de vaste lasten in NL. En heeeel waardevol voor de sociale contacten ja.
O.G. Hebben jullie al vrienden of contacten daar? Want dat is natuurlijk nog niet zo makkelijk. En de franse taal, dat zal ook wel een struikblok vormen?
Tien Niet echt hoor, als je er permanent leeft en fouten durft te maken is onze ervaring dat je de taal zo onder de knie krijgt. En de mensen daar vinden het geweldig dat je hun land en cultuur accepteerd zoals die is. We hebben een enorme lijst met nieuwe kennissen en vrienden. Daar schrikken we zelf een beetje van.
O.G. Dan heb je ons zozeer niet meer nodig. Wij hebben het zo druk met alles. Werken en dan de verenigingen nog. En de kinderen zijn vaker niet dan wel thuis. Wat die toch allemaal doen. Ik ben altijd blij als ik eens een avondje zitten kan.
Tien Kun je dat niet dan? Een avondje zitten?
O.G. Nee zeg! Maandag na het werk naar de club, altijd laat. Dinsdag dansles met m'n partner. Nou ehm... woensdag gaan we altijd met vrienden een pilsje drinken, donderdag is het koopavond. Vrijdag vaak die rotvergaderingen van de club en zaterdag gaan we altijd wel uit. Op zondag doen we met het hele gezin wat of bij familie op bezoek. Dan tel ik de verjaardagen nog niet mee.
Tien Gut, ja dan heb je het wel erg druk met van alles. Geen tijd om je brood te bakken of een moestuin bij te houden zeker? Hadden jullie niet ook kippen?? Voor de eitjes?
O.G. Nee, die eitjes vertrouwen we niet hoor. En dan die vogelgriep. Nee die kopen we gewoon. En slachten zal onze jongste niet kunnen verdragen. Ik trouwens ook niet. Nee zeg, en de kip is maar een kleine 4 euro per kilo, dus waarom moeilijk doen?
Tien Omdat het lekkerder is en meer voldoening geeft misschien?
O.G. Ja misschien ook wel, maar we hebben echt geen tijd voor zulke dingen. Ik snap nog steeds niet dat je het druk hebt daar. Niks te beleven en je gaat toch ook niet voor een krantje je huis uit begreep ik?
Tien We hebben het voornamelijk druk met het intensieve leven O.G. Niets is er vanzelfsprekend en de CV draait niet op electriciteit. Voor alles moeten we daar veel werk verrichten. Het verwerken van die intensiviteit kost veel tijd. En als je eens een boodschapje gaat halen en je komt bekenden tegen. Ja dan sta je zo een uur te kletsen en wordt je pardoes op het eten gevraagd. We komen in heel bijzondere huishoudens terecht waar je echt stil van wordt. We hebben ook maar te luisteren naar de natuur. Dat lijkt onmogelijk of juist supersimpel. Maar als we een boom zagen om er diverse dingen mee te doen, kun je hem niet zagen en bewerken wanneer je wilt. Dan komt het rot erin, de beestjes of het trekt krom. Het is al met al een uitzoekerij, kost ook weer tijd. Drukdrukdruk, snap je wel?
O.G. Nee eigenlijk niet. Je hebt toch geen baan daar? Hoe kun je het dan druk hebben?
Tien Jullie maken je misschien druk om je ergens druk over te kunnen maken. Wij hebben het druk om ons eens nergens druk over te hoeven maken. Omdat de vriezer vol ligt met groenten, de kipjes geslacht en de eieren geraapt en het houthok voor 1 week vol ligt. Geen drukte om te tanken, omdat we er niet uit hoeven en zo geen diesel hoeven te kopen. Het nieuws komt vanzelf langs in de vorm van de jager op zijn quad die een praatje komt maken. het komt allemaal vanzelf.
O.G. Ow, over onze vakantieplannen; we gaan deze zomer naar midden Frankrijk. Die camping beviel ons zo goed vorig jaar. Ennuh das wel 200 km van jullie af, dus ik weet niet of we wel in de gelegenheid zijn om even langs te komen hoor.
Tien Leuk dat jullie naar Frankrijk gaan, het is mooi daar he! Hoe lang kunnen jullie er tussenuit?
O.G. Ik heb vrije dagen op te maken en mijn lief kan wel 4 weken weg. We gaan het er dus een hele maand van nemen.
Tien Dat moet heerlijk zijn! Als jullie zin hebben in wat anders zijn die 200 km zo overbrugd hoor. En met jullie camper reist het toch ideaal! Kun je zo overal stoppen, bed uitklappen en slapen maar.
O.G. Nee, dat kan niet. Veels te gevaarlijk, stel je voor. je weet toch vast wel wat er allemaal kan gebeuren. Nee, dat blijft toch een heel gedoe. Ik ben altijd blij als we ons ergens geinstalleerd hebben, warme douche enzo, antenne goed afgesteld.
Tien Ik vind het heel leuk dat we elkaar weer gezien hebben O.G.
O.G. Nou dat zeker. Ik ga snel eens grasduinen op de weblog. En ik heb veel bewondering voor jullie, wat een stap zeg.
Tien Ach, dat hoeft niet hoor. Het leven is er hetzelfde en de mensen ook! Je leeft alleen op een andere frequentie lijkt het wel. dat maakt een groot verschil, maar daar is geen moed voor nodig. Alleen je wil.
O.G. och heden, is het al zó laat, ik moet rennen, lief komt zo thuis en we gaan weer naar de club vanavond. En nog langs de chinees... oops
Tien Ik houd je niet op. Ik hoop jullie van de zomer te mogen begroeten hoor. Voor alles is gezorgd, ook de warme douche en franse hapjes! (Tien knipoogt)
O.G. Kust Tien en zoekt onderwijl de autosleutels in de aangeschoten jas...

Weerbericht / meteo

Dinsdag
Nuit -5°C - -
Matin -6°C - -
Après-midi -3°C 10 km/h -
Soirée -5°C 10 km/h -
woensdag
Mercredi -7°C / -1°C - -
Matin -6°C - -
Après-midi -2°C - -
Donderdag
Jeudi -4°C / 0°C 10 km/h Met sneeuwval
vrijdag zit ik in de auto naar NL :-| oeps
C'EST FROID ICI!!!!!

De boze knie en de hondebui

Depuis 2005 je manque 2 ligaments a gauche. Apres 2 ans faire de la rééducation , une opération (reconstruction d’un ligament) et adapter de nouveaux environment, le ligament gauche marches très bien, si je mouve beaucoup …. Apres d’obtenir ADSL et le pluie nous restons assis beaucoup trop et mon ligament est très douloureus. Je faut faire quel que chose comme travailler dans un arbre. J’ai couper une frêne et c’est néssecaire de ‘regrimper’ 3 fois parceque le tronçonneuse as casser 2 foix, grrrrrrrr.
Apres yoga ce soir le ligament se sens mieux, mais l’exercise n’as pas été suffi…. Demain un autre jour.

Mijn knie is boos. Kan dat? Ja, mijn knie kan dat. De linkerknie van mijn normaal zo flexibele en sterke lijf is in 2005 stuk gegaan tijdens een kick-box training. Om het zacht te zeggen; "i was not amused!". Revalidatie, thuis zitten, operatie en revalidatie, rustig aan beginnen... zo gaat dat dan. Voor ik weer alles kon was ik toch zeker 2 jaar verder. Mijn knie was heel blij met de andere leefomgeving. Knie kreeg dagelijks een portie gewone oefening, want het lopen en moestuin-werk is een continue belastende beweging. Knie deed dus nooit zo moeilijk. Misschien wat vocht na een 8 urige wandeling om me tot wat rust te dwingen de dag erop. Maar of een uur in lotus-houding, of de knieën over elkaar, knie draaide haar banden er niet voor om. (voor zover ze nog banden heeft, laat ik dat even toevoegen)
Maar vanaf de regenweek, vanaf dat moment dat we ADSL hebben, dat ik knie urenlang in gebogen toestand dwing; dat pikt knie niet! Ze heeft het me sinds gisteren wel heel duidelijk gemaakt. Door gewoon op een stoel te zitten, voeten beide op de grond, gaat knie al protesteren door een enorme pijnprikkel te geven. Strekken en aanspannen, dat is wat ze wil. Ik probeer haar nog te sussen door steeds te staan en een rondje om de tafel te lopen. (de kerk is te ver weg) Of tijdens het kijken naar een een engelse detective, haar voor me uit te strekken en alles aan te spannen wat er in de omgeving van de knie nog wel aanwezig is. (D & J, dank voor het lenen. Superleuke serie in'deed' en D? Wist je dat ze jullie hier in de wijde omgeving kennen in positieve zin? Zelfs aan de overkant!)
Maar knie weet van geen ontdooien en van sussen moet ze echt niks weten. Ze dwingt me om er stevig tegenaan te gaan. "De boom kun je in!" fluisterd knie me toe.
De kou en de knie spannen gewoon tegen me samen. En met dikke truien en vesten aan maak ik me gereed een es te toppen die in ons zicht op het terras onder de moestuin staat. Ik haal een ladder van het staldak en sjouw dit naar de boom. Ik pluk een werklijn uit de noot, lekker laten hangen de vorige keer, en leg alle spullen klaar bij de Es. Ik ga naar de schuur, vul het kleine zaagje met olie en mengsmering en ga goedgemutst (letterlijk) de boom in. Ik heb nog geen twee takken gezaagd of de zaag wil niet meer. Botte tandjes aan 1 kant van de ketting. Dus boom weer uit, naar boven, ketting vijlen en terug naar beneden, waar ik de boom weer in klim. Knie heeft plezier en geeft af en toe een pijnlijk steekje, een hikje van de lol; ze mag weer! Na nog 1 dikke tak schiet de ketting los. Dus wederom de boom uit, naar boven de schuur in om het gevaarlijke apparaat nogmaals na te kijken. Na het dichtschroeven maar weer naar de boom. Knie is opgelucht, het was geen doekje voor het bloeden-oefening, maar ze mag echt in beweging komen. Dat heeft ze weer goed voor elkaar!
Ik kan nu eindelijk de boom 'knotten' en maak een fijne zaag-me-klein-bende op de helling. Er zitten mooie stelen tussen voor harken of hakken, altijd makkelijk als dat hier groeit, dat scheelt kopen in het tuincentrum.
Knie is nog wel wat sjagerijnig, want tijdens het koken zit ik weer even en gelijk protesteert ze door weer pijnscheuten af te geven... Ik maak het vanmiddag deels goed door de rest van de takken en stammen weg te zagen en vanavond met yoga. Maar de rest van de week???

Een hondebui
Castel as un mauvaise humeur, terrible comme elle promens avant nos pieds !!!!! Ou elle nous marche sur nos talons !

Castel heeft weer eens een bui. Ze duren enkele dagen en het is jammer dat we er niets tegen kunnen doen. Haar buien bestaan uit het voor de voeten lopen of gaan liggen op haar rug. Of ze loopt op de hielen van je slippers en schoenen. Je kunt geen stukje met haar gaan wandelen, want ze blijft op je hielen trappen of voor je voeten stilstaan. Bij iedere spurt die ze in onze richting trekt, laat ze zich tot stilstand komen door op je schenen te mikken en daar met volle vaart tegenaan te lopen. (Ook knie vond dit heeeeeel erg vervelend)
Castel is dus even in ongenade gevallen. Ook de katten zijn haar spuugzat en zetten eenmaal buiten gekomen hoge ruggen op.
Zo'n bui heeft ze regelmatig en is onafhankelijk van de aandacht die ze krijgt. Ook gaat ze hier ongestoort mee door als ze flinke einden met ons het bos in gaat of na het op de hielen zitten van een ree. Die hielen hebben een onweerstaanbare aantrekkingskracht! Wij hopen op een wonder of een protesterend lichaamsdeel van Castel. Misschien heeft zij ook wel een knie-a-la-10....

Klein Joppie-nieuws;

Joppie, notre terrorist rouge au forme d’un chat, s’a battré avec une martre. Une petite je pense, le sang n’est pas de Joppie-Ben Laden. Mais il est très fatigue tout le jour et le sang dans son pelage n’est pas de Joppie lui-même. Il n’est pas blessé. Très déconcerté, ah oui !!
Aai a entrée la maison avec un grand souris, mais Cros l’a chipé biensûr…. Et Aai est accord ????? Elle est trop ‘grose’ ????

Joppie, onze Ben-Laden (=frans voor deze onruststoker), heeft vanochtend vroeg gevochten met wild. Wat voor wild weten we niet, maar de plas bloed op het terrein zegt weinig goeds. Het bloed is NIET van onze kater. De plukken vacht zijn ook van Joppie, maar die ligt uit te rusten binnen. Is stram van de knokpartij en zit onder het geronnen bloed. De plukjes onbekende vacht zijn van een marter (denk ik) kort en bruin met wat zwarte accenten. Ik heb het bloedspoor een beetje kunnen volgen, maar het verdween... Ik vraag me af of het dier het overleeft heeft. Wel veel bloed en spatten overal.