5e boom links

Tijdens de avondboterham staan de enveloppen die ik uit de brievenbus gevist heb vandaag gedrieën tussen de fles melk en de kaas-doos.
De EDF heeft z'n jaarnota verstuurd. Ze hadden vorig jaar februari het maandelijkse voorschot gebaseerd op het jaar daarvoor toen er nog niemand woonde. Dus die 4 tientjes per maand was een lachertje. Maar nu, na een jaar verbruiken van het in de gorges gemaakte goed en het groeten van de meterstand-opnemer, hielden we ons hart vast. Het driedubbele? Of meer nog? Met die C-wasmachine, de boiler en al dat licht en computers??? Gelukkig valt het alles mee. 8 Tientjes per maand verbruiken we echt. Dat dat 4 x minder is als in ons huis in Nederland zegt niets. We leven hier kleiner, soberder en de electriciteit is goedkoper. Tevens krijgen we korting omdat de stroom nogal eens uitvalt hier. Grappig bedrag van 8 euro als je bedenkt dat door blikseminslag we al het honderdvoudige kwijt zijn geweest aan pc-reparaties. De verzekering heeft het leeuwendeel wel betaald, eerlijk is eerlijk.
De rekening voor het mobiele telefoonverkeer van Marc is ook te verwaarlozen, maar die andere enveloppe was wel heel leuk. Van Cees, onze fan. Gericht aan Marc en 10-us. Sudoku-puzzels voor Marc als ik in de bomen hang. Een bouw-tekening van een gekregen standkachel en een heel klein lief briefje. Maar de enveloppe staat daar dan wel zo leuk tussen melk en kaas, als Marc hem pakt en hard begint te lachen. Tussen onze namen en adres staat '5e boom links'... Onze postbode hoeft geen Nederlands te kunnen lezen, die begrijpt zowel welke boom van links deze afzender heeft bedoeld. Zo zie je maar, ook post met zo'n aangevuld adres komt keurig in de juiste brievenbus.
21ste Eik van boven werkt waarschijnlijk ook ...

Maanstonde

Hoe het precies zit weet ik niet. Of het nu echt wat met de maanstand te maken heeft ook niet. Dat ik deze maand wel erg veel last heb van die maandstonde rond volle maan staat als een paal boven overvloedig water.
Het relatief zorgeloze leven transformeert in een vat vol kleine problemen, beren op de weg, spoken achter iedere boom en bovenal een vies gevoel. Lang leven de warme douche die ik 2 keer per dag mezelf kado doe. De heerlijkste geurende huidsmeersels verzachten het maandelijke leed. Ik knuffel de katten extra, die laten het zich goed bevallen uiteraard.
Ik geef mezelf in bijna alles m'n zin, maar forceer me ook wat in het ritme te blijven. Maar lekkere snoepjes en meer chocolade dan normaal laat ik me ook weer niet ontzeggen.
Het typische is dat iedere maandstonde zo anders is. Dan weer fysieke last en anders doe ik niet onder voor Cros die we vaak 'draakje' noemen. (Ja, Edith, het Knorrekopjes-gehalte is er wel zo'n beetje af) Onhandelbaar als ik kan zijn, probeert Marc me te mijden... Helaas, dat lukt niet zo op elkaars lip. Wel heerlijk dat we de nacht voor onszelf hebben en goed uitgerust saampjes wakker worden bij een startend vuurtje en de nachtmails uit SecondLife.
Eigenlijk altijd, moet ik bekennen, dat ik echt lichtelijk motorisch gestoord ben tijdens die maandelijkse periode van een paar dagen. Dingen lopen niet alleen in het honderd, maar met een warrig hoofd omdat mijn lijf het zo druk heeft met andere dingen, stoot ik dat hoofd aan de gekste obstakels in huis of buiten en vallen de gekste dingen uit mijn handen. Ik struikel over de kleinste steentjes en schrik van onverwachte acties van mens of poes. Daarintegen kan ik weer enorm veel concentratie opbrengen voor moeilijke taken zoals een tutorial in elkaar draaien of klein hout op maat zagen dat als mikado op een berg tegen een helling ligt met de grote kettingzaag. Alsof het allemaal maar net goed gaat. Sterk ben ik dan ook een paar dagen. Maar sneller uitgeblust ook en ik verlies al snel de moed in de dingen, om me dan na een douche weer lekker stilletjes terug te trekken en te doen waar ik zin in heb. Warrig en lastig bereikbaar blijf ik wel...
Ja, vrouw zijn heeft zo z'n charmes en voordelen, maar die andere kant, maan of geen maan, kan me echt gestolen worden zo nu en dan.
Nu dus.....

zorgenloos

Vandaag ook weer krijgen we de bevestiging dat het geen enkel nut heft en zinvol is je zorgen te maken. Je zorgen maken over morgen, de toekomst. Je druk te maken over wat nog komen gaat, te gebeuren staat. Alles komt je toe op het juiste moment. We maken ons ook steeds minder druk om droog hout. Het is droog en zonnig op het moment dat we aan onze laatste stronken toezijn. Die dode droge bomen die staan te glanzen in de zon vielen ons niet eerder op als vandaag. Alsof een engel ze vannacht heeft geplaatst om voor ons te zorgen. We hebben ons ook niet al te druk gemaakt over het emigreren. Hadden we dat wel gedaan, dan hadden we ons dit allemaal ontzegd en door onzekerheid waren we nog in Nederland en hadden we ons weer zorgen gemaakt over dat we niet leven uit ons hart, doen wat het ons ingeeft.
Iedere keer dat we ons realiseren dat we stappen namen in ons leven vanuit ons 'zijn' , dat wil in zoverre zeggen; handelen zonder het met ratio te benaderen, gevoelsmatig leven, bleek dat we alles kregen dat we op het juiste moment nodig hadden. Zorgen maken, tobben, piekeren, verzekeren, indekken, dichttimmeren, vergaren, voorraden aanleggen voor het geval dat... blijkt voor ons keer op keer volkomen zinloos. Het komt niet altijd aanwaaien, niet alles gaat vanzelf.
Maar toch komen we niets tekort, is alles 'op tijd' daar als we luisteren naar ons hart. Er zijn helaas geen gebruiksaanwijzingen voorhanden. Je kunt geen boekje kopen met de protocollen en regels om vanuit jezelf te leven.
Het zal zoals met alles zijn; vallen en opstaan. Door hier te wonen en te leven hebben we opeens tijd om te leren luisteren en te doen wat het leven ons ingeeft. Of dit nu werken in de moestuin is of juist een dagje binnen vertoeven. Het is eigenlijk altijd goed, hoe eng ook, want de oude structuur blijft nog wel even nagloeien.

Foto's van deze dag

De zon doet toch iets anders als de maan. Niet minder mooi en krachtig, maar al warm en voedend. Deze winterzon is net zo fijn als een lentezon en we geven de voorkeur aan nu dan van de zomer. Ik ga fotograferen en Marc gaat de helling op voor hout. Op de terugweg help ik hem met inladen. Als we even pauzeren staan we verbluft te kijken hoe de wind het laat sneeuwen met op de achtergrond zo'n strakblauwe heldere ochtendhemel. De zon lijkt door niets belemmerd te worden.

Nu de impressie in beeld;

In het ravijn de talloze watervalletjes met bevroren takjes en blaadjes, gevangen in alle vormen ijspegeltjes.

De haast onzichtbare prisma's die ik tevoorschijn tover met een camera.

De zuidhelling in de gorges rond een uur of 11.


1 Klein boomtakje

De noordhelling van de Gorges

Al die subtiele kleuren; een hoera voor het licht!

Het irrigatiesysteem bevriest, maar onder al het ijs loopt het water gewoon door.

Een plukje hedera

dotje

De notenboom 'Juglans'

Broodoven in contrasten gezet.

is het echt?

De klonterige sneeuw is op ieder oppervlak blijven liggen dat het tegenkwam. Van schapengaas en prikkeldraad, tot de allerfijnste takjes van de bomen en struiken die als dood materiaal weer schelle contrasten tekenen tegen het verlichtte duister. Later in de middag heeft het nog even flink gesneeuwd, het is niet echt koud, maar fris genoeg voor een pet als we even gaan wandelen en zien hoe dottig alles eruit ziet. Een nachtwandeling is goed te doen, maar we blijven binnen.

Met de zelfontspanner probeer ik het toestel het licht te laten vangen. Zo kan de camera alle sluitingstijd nemen die het nodig heeft om alles dat zo goed zichtbaar is te vangen. Zelfs de overkant van de gorges, de nachtlucht daarboven, alles tekent zich scherp af in onze ogen.

De maan is zo fel dat zelfs de schaduwen alles onderscheiden. Bij Marc springen de tranen in de ogen van de pracht. Ik kijk met opengezakte lachende mond naar het oplichtende schouwspel. Hoe kunnen mensen blijven beweren dat de maan weinig invloed heeft op de aarde net alsdat de aarde ooit eens plat was?? We horen de uilen praten met elkaar en hier en daar het geritsel van muizen. Verder is het stil.

Deze plaatjes, deze momenten, dit schouwspel keer op keer en juist nu met alle klonterige witte sneeuw dat alle licht spiegelt maakt een diepe indruk op ons.

Later kan ik binnen lezen in het maanlicht. Vaak is het zo donker dat ik mijn hand voor m'n ogen niet eens zien kan. De contrasten op deze plek zijn enorm.

Laat ik me daar nu juist heel fijn bij voelen... dat zwart-witte... Stilletjes zakken we beide weg in een dromeloze slaap, laten we ons overvallen waar de nacht voor is, terwijl de katten juist tot

actie overgaan. Verschil mag er zijn, hoe zwart-witter hoe duidelijker.

Vandaag wordt het spannend, het hout is vanavond op. Wat voor dag het wordt weten we niet, maar de sneeuw is blijven liggen en het is krakend koud. Zagen zit er niet echt in....

Nu schijnt de zon en zo fel dat met ieder klein zuchtje bries de sneeuw als fijnstof uit de bomen waait. Het blijft hier indrukwekkend....

wit en nat

Het is enkel sneeuw vandaag. Oude sneeuw smelt en voordat er echt geen wit te zien is, komt de sneeuw opnieuw uit een bijna muis-grijze hemel. Natte sneeuw, droge fijne poedersneeuw, de enorme sneeuw-bol-vlokken die voor ze de grond raken al geklonterd zijn. Regen even tussendoor en dan weer 4 minuutjes droog. We wonen in de wolken.
Ik even naar buiten en ; Ik zag de verlichting van het duister, we drijven mee in wolken, zacht en nat.

Nee, er is weinig aan vandaag en het droge hout is weer bijna op....

Perma-cultuur

In Frankrijk is er nog de ruimte voor, maar in Nederland wordt het steeds lastiger. Onze gast MarK gaf ons veel inspiratie waaronder de nieuwe term 'Permacultuur'. Na wat onrustige weken ben ik eens gaan lezen en kon alleen maar instemmend knikken.
Het begrip kan ik niet zo 1-2-3 definieren, maar het lijkt veel op zovele initiatieven die de mensheid in de geschiedenis al heeft genomen, mens en natuur meer met elkaar in contact en in evenwicht te brengen. (Bijvoorbeeld te denken aan Findhorn .... googlen)
Omdat we dit hier ook proberen te bereiken en dit graag uit willen dragen DE link van de site in Nederland.
http://www.permacultuurnederland.org/index.php?id=22