dinsdag 10 januari 2012

uit & thuis

Voorslapen gedurende een aantal dagen voor het vreten van 1100 km. Vanaf eind oktober niets schrijven over waarom ik er zo op gebrand ben veel decoraties te maken en te verkopen, want niet alleen die investeringen wilde ik eruit hebben, maar ook vliegtickets, treinkaartje en huurauto. Pap wordt 9 januari 65, de hele familie is afgelopen jaar ziekenhuis in en uit geweest, in Nederland, en met mijn tante gaat het niet goed. Ik wil haar zien. -Een andere tante als Tante-
Maar die trip naar Nederland moet wèl een verrassing blijven voor mijn pa en ze lezen mijn weblog, dagelijks... De teleurstelling tijdens kerstmarkt 1 en de spanning net voor kerstmarkt 2 zijn zwaar, want in ons gewone budget passen geen vliegtickets en of huurauto. Ik maakte nog een andere grote fout; ik boek twee tickets via Ryan-Air, 1 naar Stansted en vandaar naar Eindhoven. Ik zie de overstaptijd in Londen; 45 minuten! Ook al heb ik 'boarden met priority' dan nog verzekeren britse vrienden en H me dat ik op dat vliegveld meer nodig heb dan 45 minuten om de overstap te halen. Dus zal ik nog een ticket daar moeten boeken, kan er 1 de prullenbak in en maak ik extra kosten. De verkopen gaan de mist in en het ticket de schouw.
Net nadat ik me besef dat ik 120 euro 'kwijt' ben en opvang voor dat weekend in Londen aangeboden krijg van lieve vrienden uit de virtuele wereld, krijg ik van B een mailtje met het verzoek of ik hem wil helpen die 1100 kilometers te overbruggen op 1 dag, de dag voor 9 januari.... Een lift dus, en werken voor die lift.
Voorslapen dus, een uur eerder mijn bed in -als avondmens een zware opdracht- en een uur eerder op, dit een aantal dagen en ik sta tintelfris naast mijn bed om half 5 in de ochtend.
Te vroeg treffen B en ik elkaar op de rotonde naast de snelweg waar Marc me heeft afgezet en ons gedag zwaait in het donker, half 8.
De voor mijn doen luxe automaat lijkt wel een zweeftrein. Erg goede stoel, lekker hoog in dit busje, de armleuning en de koffieservice naast me brengt ons tot aan de nederlandse grens in een ruime 8 uur. Daar rusten we uit bij B's moeder die een comfortabel warm huis heeft en uitstekende bedden. Wasjes worden gedraait terwijl ik een massagedouche geniet.
Gisterochtend zette B me bij de garage af om mijn ini-mini huurauto op te halen en ik rijd door naar 'Het Land' waar ik met mijn moeder heb afgesproken mijn vader te verrassen.
Die weet niet waar hij kijken moet en het duurt een paar seconden voordat hij zijn ogen wil geloven dat ik daar werkelijk sta, met grijns op mijn gezicht en een echtgenote die dit natuurlijk wist.
Ja, wie wist het eigenlijk niet? Pa en mijn bloglezers...... Sorry  hoor, maar het mocht er echt niet op!
Mijn vader heeft een fantastische verjaardag, zeker ook omdat ik mijn broer ook heb ingelicht en we 's avonds als volledig gezin sinds vele vele jaren bij elkaar in een goed restaurant van nog beter eten genieten.

De luxe van vloerverwarming, Nespresso-apparaten, lichte huizen met grote ramen, super-spaarlampen die je best even kunt laten branden, gelijkvloerse woningen en uit je bed zo op een warme vloer stappen en je niet in veel laagjes hoeven kleden is onwennig. Ik zet het Nespresso-apparaat na gebruik ook direct uit, waardoor B later moet gaan staan wachten tot het water warm is. Dat is hij niet gewend, B is nog niet onthaast en ik ben het 'gewone' moderne leven volledig kwijt.
Ik zie Sven winnen in Boedapest en lees een Nederlandse ochtendkrant zonder opzienbarend nieuws. Ik mag weer het superdrukke verkeer in Nederland 'in', maar door de ontzettend snelle reis naar Nederland, die zo goed voorbereid is, heb ik weinig last van de rij-lag. Het is alsof ik 'opgebeamd' ben, een langzame 'teleport' of een dag in een auto een 'dagdroom' heb vormgegeven samen met B.
Alleen de lichte welbekende hoofdpijn doet me beseffen dat ik toch echt in de Randstad ben, inclusief luchtverontreiniging!

Komende weken leef ik van dag tot dag, slaap ik regelmatig ergens anders, ga ik mijn schat ontzettend missen, rijd ik van hot naar her, naar die en gene en ik kijk nu al uit om weer naar huis te zweven.... 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen