donderdag 11 juli 2013

Fotografije

Ze komt uit de hoofdstad van Slovenië; Ljubljana. Prachtige naam als je het hoort uitspreken in het Sloveens, mooie taal, ook om naar te kijken. Ik snap er alleen niets van, geen enkel woord zegt me iets. Daar is toch wel moed voor nodig. Weinig of niets weten over flora en fauna en jezelf op onze rommelboerderij wagen. Met de camera in de hand, legt ze alle dieren op de plaat vast, details vanuit haar beleving. Wat een geweldig beeld oplevert van ons leven gezien door haar ogen.

Vanja stelt zich voor;

 Guitig izzie!

Soms is dichtbij wel erg dichtbij!

En altijd achter je aan hobbelen; "Wat ga je doen?"


Een blij varken dat 's ochtends, bij enig teken van leven rond de stal, op een holletje en luidkeels knor-kniert naar je toe komt rennen voor een rug-rub of oren-kriebel.

Vanaf de eik, het bronnetje met modderpoel en het hele stuk land naar de stal toe zijn zo goed als kaal gewroet en gesnoept in bijna 3 maanden. Het schrikdraad moet verzet worden, ook als voorbereiding dat de ezel(s) de stal in kan voor zijn gerief. Nu meer om de varkens vers bosgroen te geven, nog meer schaduw en op de kale bemeste aarde wat late aardappels en misschien wat mais. (Bosmaaien vind ik leuk, maar niet om 7 uur 's ochtends bosrozen verstrengeld met decennia oude bramenstengels plat hakken met het mes op de bosmaaier, op een droge zanderige stijle helling met verdwaalde stenen en stukken rots. Zekerrrr niet op zo'n warme dag waar onweer verpakt zit in de atmosfeer. Ik zal wel veel van beesten houden)

Blij varken #2. Vanja vindt ze geweldig. Lief en leuk en nog aaibaar ook ondanks het ontbreken van een zachte vacht. 


Alles onder wakend oog van Cros die Vanja al snel accepteerde als mens #3, heel bijzonder.


   Klaprozen......


 Ze ziet het gebruiksgemak van bamboe.

Dat deurtje daar, de broodoven vanuit een al ver uitgegroeid bamboebos. Haar perspectief, ik loop daar nooit meer met camera, alleen met bosmaaier of zaagspullen.


 De Bibliotheek, oude naam De Bar (gesloopt), is haar kamer. Ik had nog geen foto van de ruimte als kamer voor gasten. Ze heeft de koelste kamer onder de grote kamer waar het nu een sauna is. Het dak is er slecht aan toe en de isolatie is na 30 jaar wel zo'n beetje opgepeuzeld door het klein dierenrijk.



Zij plukt de vruchten, de stieren maken jam van wilde kersjes, bosaardbeien, cassis bessen, frambozen en aalbesjes, Marc proeft en vind het de lekkerste jam ooit!

De gerant praatte te snel, wat een vies drankje oplevert met net even teveel sirop de menthe.

Gewoon de brug, voor ons dan.

Ik sta er eens een keer goed op.
Foto's van ons samen zijn uniek.
april-stieren
Met die sandalen, samen op de rots; echt een stelletje.
M&M kijken hier naar het bospad, ons te druk bereden bospad.

Marc moest het even proberen. Achter dit nauwe pad ligt een vergeten piste die zich omlaag kronkelt naar de weg aan de overkant van de gorges.


Onweer.
Dat ons passeerde zonder de wenselijke regen.

8 opmerkingen:

  1. Reacties
    1. ech wel, mist haar vriendje... denk ik .... lol

      Verwijderen
  2. zal druk worden als die ook op komt dagen

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hij was van harte welkom geweest. Volle bak, huishouden van Jan Steen, zoete inval; allemaal goed, maar wel alleen tijdens de zomer!

      Verwijderen
  3. "geweest"? en in de winter tijd voor jezelf

    BeantwoordenVerwijderen
  4. het is hier 2 a 3 maanden open (gekkenhuis, seizoenswerk, volle bak en smelten tussen het wegslaan van de vliegen) en de rest van het jaar heb ik voor mezelf.
    (Dat gaat veranderen, we hebben graag meewerkende handen buiten deze warme maanden om!)

    BeantwoordenVerwijderen